Quelques étapes à suivre et respecter:

* 1) Avoir une PETITE équipe
* 2) Avoir une "équipe de direction" à 2 têtes, avec un chef de projet/informaticien et un représentant utilisateur expert, en permanence tout au long du projet. Eventuellement y adjoindre un ergonome tout au long du projet. Sinon en prendre un au départ, en vue de la conception initiale.
* 3) Aucun protocole de "consensus parmi les utilisateurs" pour définir les fonctionalités et leur architecture..
(le représentant expert des utilisateurs les interroge, normalement avec un ergonome, et c'est LUI qui tranche).
* 4) Avoir une équipe de gens venant d'horizons différents, d'expériences différentes
* 5) Avoir une analyse claire du besoin
* 6) SURTOUT ne pas se soumettre aux normes de documentation et d'architecture d'équipe à la lettre.
En particulier pas de hiérarchie Chef de projet / Architecte fonctionnel / Architecte système / Analyse programmeur / Programmeur...
A chaque étape du papier, à chaque étape une retraduction , à chaque étape on perd de l'information 'principe du "téléphone arabe"). De plus, à chaque étape on perd du temps, et le papier ne suit JAMAIS les modifications...
En particulier il est ABSOLUMENT INUTILE de faire un dossier de maintenance de 500 pages. Personne ne le lira. Un maximum de 5 pages (et encore) sera le maximum qu'une personne chargée de trouver un bug passera avant d'aller fouiller dans le code....
Même chose pour une doc d'installation (au dessus d'une page c'est déjà trop, surtout si on s'adresse à des informaticiens)..
* 7) conséquence du 6 : avoir une équipe de gens compétents, mais autonomes, en qui on a confiance, et à qui on délègue l'ensemble conception préliminaire / détaillée / réalisation / documentation.
* 8) Avoir le soutien de sa hiérarchie en cas de problème (dépassement), mais aussi mise en avant de l'équipe par la hiérarchie en cas de réussite.
* 9) Mettre des commentaires dans le code
* 10) Coder en pensant que 1) ce sera repris par d'autres, 2) personne n'est irremplaçable, mais aussi 3) quand même chacun est un peu irremplaçable..

Quelques astuces:

* ne pas choisir une technologie et s'y maintenir alors que d'autres permettraient de faire la même chose plus simplement
* ne pas choisir une technologie en fonction du "buzz" à la mode
* ne pas utiliser un marteau pour écraser une mouche (exemple prendre OracleTM pour gérer une BD à 4 clés)
* ne pas utiliser tout un tas d'algos sophistiqués alors qu'une simple réflexion peut amener une solution simple (et donc compréhensible et maintenable facilement)
* ne pas continuer à dire "c'est dans la speculation, on fait comme ça" si on s'aperçoit que la demande/la conjoncture a évolué
* ne pas dire dans une réunion d'avancement "on discute pas de ça mais de la proposition machin truc" alors que le "ça" résout peut-être le problème
* ne pas utiliser une lourde gestion de projet pour une équipe de 5 personnes
* ne pas oublier que ce qu'on veut faire, c'est ce qui est demandé (eh oui, ça a l'air évident, mais dans la plupart des gros projets, au fur et à mesure du temps qui passe, on oublie ça..) pour les utilisateurs auxquels s'est destiné...
* si un utilisateur ne comprend pas un mot, une fonction, etc... c'est qu'il faut réviser sa copie. Ce n'est pas à lui de s'adapter, mais à l'info. de l'aider..
* ........

Las buenas prácticas para un proyecto informático
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo
Algunas etapas que deben seguirse y respetar:

* 1) tener un PEQUEÑO equipo
* 2) tener un “equipo de dirección” a 2 cabezas, con un jefe de proyecto/informático y un representante usuario experto, permanentemente a lo largo del proyecto. Eventualmente allí agregar a un ergónomo a lo largo del proyecto. Si no tomar uno al principio, para la concepción inicial.
* 3) Ningún protocolo de “consenso entre los usuarios” para definir las funcionalidades y su arquitectura.
(el representante experto de los usuarios los pregunta, normalmente con un ergónomo, y es ÉL que corta).
* 4) tener un equipo de gente que viene de horizontes diferentes, de experiencias diferentes
* 5) tener un análisis claro de la necesidad
* 6) SOBRE TODO no someterse a las normas de documentación y arquitectura de equipo a la carta.
En particular no hay jerarquía Jefe de proyecto/Arquitecto funcional/Arquitecto sistema/Análisis programador/Programador…
A cada etapa del papel, a cada etapa una traducción, a cada etapa se pierde información 'principio del “radio macuto”). Además, a cada etapa se pierde tiempo, y el papel sigue NUNCA las modificaciones…
En particular es ABSOLUTAMENTE INÚTIL hacer un expediente de mantenimiento de 500 páginas. Nadie lo leerá. Un máximo de 5 páginas (y aún) será el máximo que una persona encargada de encontrar un bug pasará antes de ir a excavar en el código….
Incluso cosa para un doc. de instalación (sobre una página es ya demasiado, sobre todo si se se dirige a informáticos).
* 7) consecuencia del 6: tener un equipo de gente competente, pero autónoma, en quien se tiene confianza, y a quien se delega el conjunto concepción preliminar/detallada/realización/documentación.
* 8) tener el apoyo de su jerarquía en caso de problema (rebasamiento), y también puesta delante del equipo por la jerarquía en caso de éxito.
* 9) poner comentarios en el código
* 10) cifrar al pensar que 1) reanudado por otros, 2) nadie es irreemplazable, y también 3) a pesar de todo cada uno es un poco irreemplazable.

Algunas astucias:

* no elegir una tecnología y allí mantenerse mientras que otros permitirían hacer la misma cosa más simplemente
* no elegir una tecnología en función el “buzz” al método
* no utilizar un martillo para aplastar a una mosca (ejemplo tomar a OracleTM para administrar una BD a 4 claves)
* no utilizar todo un de montón algos sofisticados mientras que una simple reflexión puede traer una solución simple (y en consecuencia comprensible y controlable fácilmente)
* no seguir diciendo “es en la especulación, se hace como eso” si se se da cuenta que el demande/la coyuntura evolucionó
* no decir en una reunión desarrollo “no se discute de eso sino de la propuesta cosa truco” mientras que “eso” soluciona quizá el problema
* no utilizar una pesada gestión de proyecto para un equipo de 5 personas
* no olvidar que lo que se quiere hacer, es lo que se pide (eh sí, eso tiene el aire evidente, pero en la mayoría de los grandes proyectos, a medida del tiempo que pasa, se olvida eso.) para los usuarios a los cuales se destinó…
* si un usuario no comprende una palabra, una función, etc… es que es necesario revisar su copia. No es suyo adaptarse, sino al info. ayudarlo.
* ........

Le buone pratiche per un progetto informatico
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
Alcune tappe da seguire e rispettare:

* 1) avere un PICCOLO gruppo
* 2) avere “un gruppo di direzione„ a 2 capi, con un capo di progetto/informatico ed un rappresentante utilizzatore specializzato, in modo permanente lungo il progetto. Eventualmente aggiungere uno specialista di ergonomia lungo il progetto. Altrimenti prendere uno alla partenza, in previsione della concezione iniziale.
* 3) nessun protocollo “di consenso fra gli utenti„ per definire le funzionalità e la loro architettura.
(il rappresentante specializzato degli utenti li interroga, normalmente con uno specialista di ergonomia, ed è LUI che decide).
* 4) avere un gruppo di gente che viene da orizzonti diversi, da esperienze diverse
* 5) avere un'analisi chiara della necessità
* 6) SOPRATTUTTO non sottoporsi alle norme di documentazione e d'architettura di gruppo alla lettera.
In particolare non una gerarchia capo di progetto/architetto funzionale/architetto sistema/analisi programmatore/programmatore…
Ad ogni tappa della carta, ad ogni tappa un retraduction, ad ogni tappa si perde informazione 'principio “del telefono arabo„). Inoltre, ad ogni tappa si perde tempo, e la carta non segue MAI le modifiche…
In particolare è ASSOLUTAMENTE INUTILE fare una cartella di manutenzione di 500 pagine. Nessuno non lo leggerà. Un massimo di 5 pagine (ed ancora) sarà il massimo che una persona incaricata di trovare un bug passerà prima di andare frugare nel codice….
Anche cosa per un doc. d'impianto (sopra una pagina è già troppo, soprattutto se ci si rivolge ad informatici).
* 7) conseguenza del 6: avere un gruppo di gente competente, ma autonoma, in che si ha fiducia, ed a che si delega l'insieme concezione preliminare/dettagliata/realizzazione/documentazione.
* 8) avere il sostegno della sua gerarchia in caso di problema (superamento), ma così messa davanti al gruppo dalla gerarchia in caso di successo.
* 9) mettere commenti nel codice
* 10) codificare pensando che 1) sarà ripreso da altri, 2) nessuno non è insostituibile, ma così 3) comunque ciascuno è un po'insostituibile.

Alcune astuces:

* non scegliere una tecnologia e mantenersi mentre altri permetterebbero di fare la stessa cosa più semplicemente
* non scegliere una tecnologia di “buzz„ al modo
* non utilizzare un martello per schiacciare una mosca (esempio prendere OracleTM per gestire un BD a 4 chiavi)
* non utilizzare tutto uno mucchio di algos sofisticati mentre una semplice riflessione può portare una soluzione semplice (e dunque comprensibile e maintenable facilmente)
* non continuare a dire “è nella speculazione, si fa come quello„ se ci si accorge che la demande/la congiuntura è evoluta
* non dire in una riunione un avanzamento “non si discute di quello ma sulla proposta machin trucco„ mentre “quello„ risolve forse il problema
* non utilizzare una gestione pesante di progetto per un gruppo di 5 persone
* non dimenticare che ciò che si vuole fare, è ciò che è chiesto (eh sì, quello ha l'aria ovvia, ma nella maggior parte dei grandi progetti, secondo il tempo che passa, si dimentica quello.) per gli utenti ai quali si è destinato…
* se un utente non comprende una parola, una funzione, ecc.… è che occorre rivedere la sua copia. Non spetta a lui adattarsi, ma allo info. di aiutarlo.
* ........

Die guten Praktiken für ein Informatikprojekt
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
Einige Etappen zu folgende und zu respektieren:

* 1) ein KLEINES Team zu haben
* 2) ein „Team der Direktion“ an 2 Köpfen mit einem Projektleiter/Informatiker und einem sachkundigen Benutzervertreter ständig während des Projekts zu haben. Eventuell dort einen Ergonomen während des Projekts beizufügen. Andernfalls davon einen am Anfang angesichts der Anfangskonzeption zu nehmen.
* 3) kein Konsensprotokoll „unter den Benutzern“, um die Funktionalität und ihre Architektur zu definieren.
(der sachkundige Vertreter der Benutzer befragt sie normalerweise mit einem Ergonomen, und es ist IHN, der unterscheidet).
* 4) ein Team von Leuten zu haben, die von anderen Horizonten von anderen Erfahrungen kommen
* 5) eine klare Analyse des Bedürfnisses zu haben
* 6) BESONDERS sich nicht den Normen von Dokumentation und von Teamarchitektur am Brief zu unterbreiten.
Insbesondere nicht eine Hierarchie Leiter des Projekts/System/Analyse Programmierer/Programmierer funktioneller/Architekt Architekt…
AN jeder Etappe des Papiers, an jeder Etappe eine neue übersetzung, an jeder Etappe verliert man Information 'Grundsatz „des arabischen Telephons“). Außerdem an jeder Etappe verliert man Zeit, und das Papier verfolgt NIE die änderungen…
Insbesondere ist es UNBEDINGT UNNÖTIG, eine Akte der Wartung von 500 Seiten zu machen. Niemand wird es lesen. Maximal wird 5 Seiten (und noch), das Maximum sein, das eine Person, die beauftragt wurde, ein bug zu finden, übergehen wird, bevor sie im Code…. ausgraben geht
Sogar Sache für ein Einrichtungsdok. (über einer Seite ist es schon zu sehr, besonders, wenn man sich an Informatiker wendet).
* 7) Folge der 6: ein Team kompetenter, aber unabhängiger Leute zu haben, in denen man Vertrauen hat, und zu denen man die Gesamtheit vorläufige/detaillierte/Verwirklichung/Dokumentation Konzeption entsendet.
* 8) die Unterstützung seiner Hierarchie bei Problem (überschreitung) zu haben, aber auch gestellt vor dem Team durch die Hierarchie bei Erfolg.
* 9) Kommentare im Code zu stellen
* 10) zu kodieren niemand denkt, daß 1) es durch andere zurückgenommen wird, 2) und ist unersetzbar, aber auch 3) trotzdem ist jeder etwas unersetzbar.

Einige Schlauheit:

* keine Technologie zu wählen und sich dort zu halten, während andere erlauben würden, dieselbe Sache einfacher zu machen
* keine Technologie gemäß „buzz“ an der Methode zu wählen
* keinen Hammer zu benutzen, um eine Fliege zu zermalmen (Beispiel OracleTM zu nehmen, um eine Datenbank an 4 Schlüsseln zu verwalten)
* nicht jede vielen hochentwickelten algos zu benutzen, während eine einfache überlegung eine einfache Lösung führen kann (und also verständlich und vertretbar leicht)
* nicht, „weiterhin es zu sagen ist in der Spekulation, man sorgt als das dafür“, ob man merkt, daß das Konjunkturdemande/la sich entwickelt hat
* in einer Sitzung keinen Fortschritt zu sagen „man diskutiert nicht über das, sondern über den Vorschlag DingDing“, während „das“ vielleicht das Problem löst
* keine schwere Projektabwicklung für ein Team von 5 Personen zu benutzen
* nicht zu vergessen, daß das, was man machen will, es ist, was verlangt wird (eh ja hat das die offensichtliche Luft, aber in den meisten große Projekte je nach der Zeit, die vergeht, vergißt man das.) für die Benutzer, für sich die bestimmt hat…
* wenn ein Benutzer kein Wort, Funktion begreift, usw.… es ist, daß man seine Kopie überprüfen muß. Es ist nicht an, ihm sich anzupassen, sondern am info. es zu helfen.
* ........

As boas práticas para um projecto informático
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
Algumas etapas a seguirem e respeitar:

* 1) ter uma PEQUENA equipa
* 2) ter “uma equipa de direcção” à 2 cabeças, com um chefe de projecto/informático e um representante utilizador especializado, permanentemente ao longo de todo o projecto. Eventualmente lá associar ergonome ao longo de todo o projecto. Se não tomar um à partida, com o propósito da concepção inicial.
* 3) Nenhum protocolo “de consensos entre os utilizadores” para definir as funcionalidades e a sua arquitectura.
(o representante especializado dos utilizadores interroga-o, normalmente com ergonome, e é ELE que corta).
* 4) ter uma equipa de pessoas que vêm de horizontes diferentes, de experiências diferentes
* 5) ter uma análise clara da necessidade
* 6) SOBRETUDO não se apresentar às normas de documentação e arquitectura de equipa à carta.
Em especial não hierarquia Chefe de projecto/Arquitecto funcional/Arquitecto sistema/Análise programador/Programador…
À cada etapa do papel, cada etapa retraduction, cada etapa perde-se informação 'princípio “do telefone árabe”). Além disso, à cada etapa perde-se tempo, e o papel segue NUNCA as modificações…
Em especial é ABSOLUTAMENTE INÚTIL fazer um processo de manutenção de 500 páginas. Ninguém não o lerá. Un maximum de 5 páginas (e ainda) será o máximo que uma pessoa encarregada encontrar um bug passará antes de ir escavar no código….
Mesmo coisa para um documento de instalação (acima uma página é já demasiado, sobretudo se dirige-se-se à informáticos).
* 7) consequência do 6: ter uma equipa de pessoas competentes, mas autónomos, em que tem-se confiança, e à que delega-se o conjunto concepção preliminar/detalhada/realização/documentação.
* 8) ter o apoio da sua hierarquia no caso de problema (superação), mas também posto na frente da equipa pela hierarquia no caso de sucesso.
* 9) pôr comentários no código
* 10) codificar pensando que 1) será retomado outros, 2) ninguém não é insubstituível, mas também 3) mesmo assim cada um é ligeiramente insubstituível.

Alguns astuces:

* não escolher uma tecnologia e lá manter-se enquanto que outros permitiriam fazer mais simplesmente a mesma coisa
* não escolher uma tecnologia em função “buzz” ao modo
* não utilizar um martelo para esmagar uma mosca (exemplo tomar OracleTM para gerir uma BASE DE DADOS à 4 chaves)
* não utilizar qualquer muitos algos sofisticados enquanto que uma simples reflexão pode conduzir uma solução simples (e por conseguinte compreensível e maintenable facilmente)
* não continuar a dizer “é na especulação, faz-se como aquilo” se apercebe-se-se que o demande/la conjuntura evoluiu
* não dizer numa reunião adiantamento “não se discute deaquilo mas a proposta machin truque” enquanto que “aquilo” resolve talvez o problema
* não utilizar uma pesada gestão de projecto para uma equipa de 5 pessoas
* não esquecer que que quer-se fazer, é o que é pedido (eh sim, aquilo tem o ar evidente, mas na maior parte dos gordos projectos, progressivamente o tempo que passa, esquece-se aquilo.) para os utilizadores aos quais destinou-se…
* se um utilizador não compreende uma palavra, uma função, etc.… é que é necessário rever a sua cópia. Não é à ele adaptar-se, mas ao info. ajudar-o.
* ........

Good practices for a data-processing project
Automatically translated into English thanks to WorldLingo
Some stages to be followed and respect:

* 1) To have a SMALL team
* 2) To have a “management team” to 2 heads, with a project leader/data processing specialist and a representative expert user, permanently throughout the project. To associate an ergonomicist throughout the project possibly there. If not to take one at the beginning of them, for the initial design.
* 3) No protocol of “consensus among the users” to define the functionalities and their architecture.
(the expert representative of the users questions them, normally with an ergonomicist, and it is HIM which slices).
* 4) To have a team of people coming from different horizons, different experiments
* 5) To have a clear analysis of the need
* 6) ESPECIALLY not to subject to the standards documentation and of architecture of team to the letter.
In particular not of hierarchy Leader project/functional Architect/Architect system/Analysis programmer/Programmer…
With each stage of paper, with each stage a new translation, each stage one loses information 'principle of the “bush telegraph”). Moreover, with each stage one wastes time, and paper NEVER follows the modifications…
In particular it is ABSOLUTELY USELESS to make a file of maintenance of 500 pages. Nobody will read it. A maximum of 5 pages (and still) will be the maximum that a person charged to find a bug will pass before going to excavate in the code….
Even thing for Doc. of installation (with the top of a page it already too is, especially if one addresses to data processing specialists).
* 7) consequence of the 6: to have a team of people qualified, but autonomous, in which one has confidence, and to which one delegates preliminary/detailed the design unit/realization/documentation.
* 8) To have the support of its hierarchy in the event of problem (going beyond), but so put in front of the team by the hierarchy in the event of success.
* 9) To put comments in the code
* 10) To code by thinking that 1) it will be taken again by others, 2) nobody is irreplaceable, but also 3) nevertheless each one is a little irreplaceable.

Some easy ways:

* not to choose a technology and to be maintained there whereas the different ones would make it possible to make the same thing more simply
* not to choose a technology according to the “buzz” with the mode
* not to use a hammer to crush a fly (example to take OracleTM to manage a data base with 4 keys)
* not to use a whole sophisticated heap of algos whereas a simple reflexion can bring a simple solution (and thus comprehensible and maintainable easily)
* not to continue to say “it is in the speculation, one makes as that” if one realizes that the demande/la economic situation evolved/moved
* not to say in a progress meeting “one does not discuss that but the proposal thing trick” perhaps whereas it “that” solves the problem
* not to use a heavy project management for a team of 5 people
* to forget only what one wants to make, it is what is required (eh yes, that has the obvious air, but in the majority of the large projects, progressively with time who passes, one forgets that.) for the users for which intended itself…
* if a user does not include/understand a word, a function, etc… it is that its copy should be revised. It is not with him to adapt, but with information. to help it.
* ........

Godan övar för en data-processing projekterar
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
Något arrangerar för att följas och respekt:

* 1) Att ha ett LITET lag
* 2) Att ha ”ett ledninglag” till 2 huvud, med en projekteraledare/en databehandlingspecialist och en representativ sakkunnig användare permanent alltigenom projektera. Till bundsförvanten en ergonomicistalltigenom projektera eventuellt där. Om att inte ta en på början av dem, för den initiala designen.
* 3) Inget protokoll av ”konsensusen bland användarena” som definierar funktionsdugligheterna och deras arkitektur.
(det sakkunniga representativt av användarena ifrågasätter dem, normalt med en ergonomicist, och den är HONOM vilka skivor).
* 4) Att ha ett lag av folk som är kommande från olika horisonter olika experiment
* 5) Att ha en klar analys av behovet
* 6) SPECIELLT att inte betvinga till normal dokumentationen och av arkitektur av laget till märka.
I synnerhet inte av hierarkiledare projektera/det funktionella arkitekt-/arkitektsystemet/analysprogrammerare/programmerare…,
Med varje arrangera av pappers-, med varje arrangerar en ny översättning, varje arrangerar en förlorar den informations'principen av ”djungeltelegrafen”). Dessutom med varje arrangera avfalls en tajmar och skyler över brister följer ALDRIG ändringarna…,
I synnerhet är det ABSOLUT ONYTTIGT att göra en spara av underhåll av 500 sidor. Ska inget läste det. Ett maximum av 5 sidor (och ett stilla) ska är maximat som en person som laddas att finna en ska bugga, passerar, innan han går att gräva i kodifiera….,
Jämnt ting för Doc. av installation (med det bästa av en sida den är redan för, om speciellt man tilltalar till databehandlingspecialister).
*) följd 7 av 6na: för att ha ett lag av folk som var kvalificerat men som var autonomt, som ett har i förtroende, och till vilket man delegerar, förberedande åtgärd/specificerade det designenheten/genomförandet/dokumentationen.
* 8) Att ha servicen av dess hierarki i händelsen av problemet (gående det okända), men satte så framme av laget vid hierarkin i händelsen av framgång.
* 9) Att sätta kommentarer i kodifiera
* 10) Att kodifiera vid tänkande, som 1) det ska, tas igen av andra, 2,) som inget är oersättligt, men också är 3) ändå varje ett lite oersättligt.

Någon lätt väg:

* att inte välja en teknologi och att underhållas där, eftersom de olika skulle gör det möjlighet för att göra det samma tinget enklare
* att inte välja en teknologi enligt ”ryktet” med funktionsläget
* att inte använda en bulta för att krossa ett klipskt (exemplet som tar OracleTM för att klara av en databas med 4, stämm),
* att inte använda en hel sofistikerad hög av algos, eftersom en enkel reflexion kan komma med en enkel lösning (och thus begripligt och försvarbart lätt)
* att inte fortsätta till något att säga ”är den i spekulationen, makes en som som”, om man realiserar att det ekonomiska läget för demande/la evolved/rört
* inte till något att säga i ett framstegmöte ”ett diskuterar inte det utan förslagtingtrick” kanske eftersom det ”som” löser problemet
* att inte använda en skurkroll projektera ledning för ett lag av 5 folk
* att glömma endast vad en önskar att göra, är det vad krävs (eh ja, det har det tydligt att lufta, men i majoriteten av det stort projekterar, progressively med tid, som passerar, en glömmer det.), för användarena som ämnade sig för…,
* om en användare inte inkluderar/förstår en uttrycka, en fungera, etc.…, det är att dess kopiera bör revideras. Det är inte med honom som ska anpassas, utan med information. att hjälpa det.
* ........,

Хорошие практики для введенного информачи проекта
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
Некоторые этапы, котор нужно последовать за и уважение:

* 1) Иметь МАЛУЮ команду
* 2) Иметь «руководящую группу» до 2 головки, с руководителем проекта/введенным информачи специалистом и репрезентивным экспертным потребителем, постоянно в течении проекта. Связать ergonomicist в течении проекта по возможности там. If not принять одно на начало их, для первоначально конструкции.
* 3) Отсутствие протокола «консенсуса среди потребителей» для того чтобы определить функциональности и их зодчество.
(экспертный представитель потребителей спрашивает их, нормальн с ergonomicist, и он ИМ которые ломтики).
* 4) Иметь команду людей приходя от по-разному горизонтов, по-разному эксперименты
* 5) Иметь ясный анализ потребности
* 6) СПЕЦИАЛЬНО не к subject to документации стандартов и зодчества команды к письму.
В частности не проекта руководителя иерархии/функциональной системы архитектора/архитектора/программника анализа/программника…
С каждым этапом бумаги, с каждым этапом новый перевод, каждый этап одно теряет принцип информацию '«телеграфа кустика»). Сверх того, с каждым этапом одно расточительствует время, и бумага НИКОГДА не следует за изменениями…
В частности СОВЕРШЕННО НИКУДЫШНО сделать архив обслуживания 500 страниц. Никто прочитает его. Максимумом 5 страниц (и все еще) будет максимум персона порученная найти черепашку пройдет перед идти копнуть экскаватором в Кодем….
Даже вещь для cDoc установки (с верхней частью страницы она уже слишком, специально если адресовать к введенным информачи специалистам).
*) последствие 7 6: иметь команду людей квалифицированных, но автономно, в которых одно имеет доверие, и к уполномоченные представители одно предварительные/детализировали блок/осуществление/документацию конструкции.
* 8) Иметь поддержку своей иерархии в случае проблемы (идя за пределами), но так положил перед командой иерархией в случае успеха.
* 9) Положить комментарии в Кодего
* 10) Для того чтобы закодировать путем думать что 1) оно будет принято снова другими, 2) никто незаменимо, но также 3) однако каждых одного немного незаменимыми.

Некоторые легкие дороги:

* не выбрать технологию и быть поддержанным там тогда как по-разному одни сделали бы его по возможности сделать такую же вещь более просто
* не выбрать технологию согласно «жужжанию» с режимом
* не использовать молоток для того чтобы задавить муху (пример для того чтобы принять OracleTM для того чтобы управлять базой данных с 4 ключами)
* не использовать весь изощренный ворох algos тогда как просто отражение может принести просто разрешение (и таким образом удобопонятно и ремонтопригодно легко)
* не продолжать сказать «его находится в умозрении, моделях одном как которые» если одно осуществляет, то что эволюционированное экономическое положение demande/la/двинуло
* не сказать в встрече «одном прогресса не обсуждает то а выходку вещи предложения» возможно тогда как оно «» разрешает проблему
* не использовать тяжелое руководство проектом для команды 5 людей
* забыть только одно хочет сделать, оно необходимо (eh да, то имеет очевидный воздух, но в большинстве больших проектов, прогрессивно с временем которое проходит, одним забывает то.) для потребителей для которых предназначил…
* если потребитель не вклюает/понимает слово, функцию, etc оно что свой экземпляр должен быть откорректирован. Оно не не с им, котор нужно приспособиться, а с информацией. помочь ему.
* ........

De goede praktijken voor een informaticaproject
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
Enkele etappes te volgen en eerbiedigen:

* 1) een KLEIN team hebben
* 2) „een team van directie“ aan 2 hoofden hebben, met een projectleider/informaticaspecialist en een kundige gebruiksvertegenwoordiger, permanent tijdens het project. Eventueel er een ergonoom toevoegen tijdens het project. Anders een ervan in het begin nemen, met het oog op de eerste opvatting.
* 3) Geen enkel protocol van „consensus onder de gebruikers“ om de functies en hun architectuur te bepalen.
(de kundige vertegenwoordiger van de gebruikers ze ondervraagt, normaal met een ergonoom, en het is HEM die een beslissing neemt).
* 4) een team van komende mensen hebben van verschillende horizonnen, van verschillende experimenten
* 5) een duidelijke analyse van de behoefte hebben
* 6) VOORAL zich niet aan de normen van documentatie en architectuur van team aan de brief onderwerpen.
In het bijzonder niet een hiërarchie Projectleider/Architect functioneel/Architect systeem/Analyse programmeur/Programmeur…
AAN elke etappe van het papier, elke etappe een hervertaling, aan elke etappe verliest men informatie 'principe van „de Arabische telefoon“). Bovendien aan elke etappe verliest men tijd, en het papier volgt NOOIT de wijzigingen…
In het bijzonder is het ABSOLUUT NUTTELOOS om een dossier van onderhoud van 500 bladzijdes te doen. Niemand zal het lezen. Een maximum van 5 bladzijdes (en nog) zal het maximum zijn dat een persoon met als taak een bug te vinden alvorens in de code zal voorbijgaan te gaan uitgraven….
Zelfs ding voor een doc. van installatie (boven een bladzijde reeds te veel, vooral is het als men zich tot informaticaspecialisten richt).
* 7) het gevolg van 6: een team van bevoegde, maar zelfstandige mensen hebben, in wie men vertrouwen heeft, en aan wie men het geheel opvatting voorafgaand/uitvoerig/implementatie/documentatie afvaardigt.
* 8) de steun van zijn hiërarchie hebben in geval van probleem (overschrijding), maar ook gezet voor het team door de hiërarchie in geval van succes.
* 9) commentaren in de code zetten
* 10) coderen door te geloven dat 1) het door anderen zal hernomen worden, 2) niemand is onvervangbaar, maar ook 3) niettemin is iedereen een beetje onvervangbaar.

Enkele vindingen:

* geen technologie kiezen en zich er handhaven dat anderen het mogelijk zouden maken om hetzelfde te doen meer eenvoudigweg
* geen technologie in functie van „buzz“ aan de manier kiezen
* geen hamer gebruiken om een vlieg (voorbeeld OracleTM nemen om een databank aan 4 sleutels te beheren) te verpletteren
* niet alle een hoop geavanceerde algos gebruiken terwijl een eenvoudige discussie een eenvoudige oplossing kan brengen (en dus begrijpelijk en houdbaar gemakkelijk)
* niet „het blijven zeggen is in de speculatie, men doet als dat“ als men merkt dat demande/la conjunctuur is geëvolueerd(
* in een vergadering geen voortgang „zeggen men bespreekt dat maar het voorstel machin geen truukje“ niet terwijl „dat“ probleem misschien oplost
* geen zwaar beleid van project voor een team van 5 personen gebruiken
* niet vergeten dat wat men wil doen, het is wat wordt gevraagd (eh ja, schijnt dat duidelijke, maar in het merendeel van de grote projecten, naargelang de tijd die voorbijgaat, vergeet men dat.) voor de gebruikers waarvoor zich… heeft bestemd
* als een gebruiker geen woord, een functie, enz… begrijpt het is dat men zijn kopie moet herzien. Het is niet zich aan te passen, maar aan de info. om het te helpen.
* ........

ممارسات جيّدة لمشروع [دت-بروسسّينغ]
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
بعض مراحل أن يكون تبعت وإحترام:

يتلقّى * 1) أن فريق صغيرة
يتلقّى * 2) أن "إدارة فريق" إلى 2 رؤوس, مع [بروجكت لدر]/إختصاصية [دت-بروسسّينغ] ومستعملة تمثيليّة خبيرة, باستمرار طوال المشروع. أن يصحب [إرغنوميسست] طوال المشروع من المحتمل هناك. [إيف نوت] أن يأخذ واحدة في البداية من هم, للتصميم أوّليّة.
* 3) ما من بروتوكول من "توافق الآراء بين المستعملات" أن يعيّن ال [فونكأيشنليتي] والهندست المعماريّةهم.
(يستنطقهم الممثلة خبيرة من المستعملات, عادة مع [إرغنوميسست], وهو ه الذي شريحة).
يتلقّى * 4) أن فريق الالناس يأتي من آفاق مختلفة, تجارب مختلفة
يتلقّى * 5) أن تحليل واضحة من الحاجة
* 6) خصوصا لا إلى [سوبجكت تو] المعايير توثيق ومن الهندسة المعماريّة الفريق إلى الحرف.
[إين برتيكلر] لا من تدرج زعيمة مشروع/وظيفيّة معماري/معماري نظامة/تحليل مبرمجة/مبرمجة…
مع كلّ مرحلة الورقة, مع كلّ مرحلة يخسر ترجمة جديدة, كلّ مرحلة واحدة معلومة 'مبدأ من ال "دغل برقية"). فضلا عن ذلك, مع كلّ مرحلة يبدّد واحدة وقت, وورقة أبدا يتبع التعديلات…
[إين برتيكلر] هو إطلاقا نافعة أن يجعل مبرد من صيانة من 500 صفحات. لا أحد سيقرأ هو. سيكون حدّ أقصى من 5 صفحات (وبعد) الحدّ أقصى أنّ شخص يحمّل أن يجد بقة سيمرّ قبل يذهب أن يحفر في الرمز….
حتّى شيء ل [دوك.] من تجهيز (مع الأعلى من صفحة هو سابقا أيضا, خصوصا إن واحدة يخاطب إلى إختصاصيات [دت-بروسسّينغ]).
* 7) نتيجة من ال 6: أن يتلقّى فريق الالناس ينعت, غير أنّ مستقلّة, في أيّ واحدة يتلقّى ثقة, وإلى أيّ واحدة مندوبات تمهيديّة/فصلوا التصميم وحدة/تحقيق/توثيق.
* 8) أن وضع يتلقّى الدعم من تدرجه [إين ث فنت وف] مشكلة (يذهب وراء), غير أنّ هكذا أمام الفريق بالتدرج [إين ث فنت وف] نجاح.
* 9) أن يضع تعليقات في الرمز
* 10) أن يرمّز ب يفكّر أنّ سيأخذ 1) هو كنت ثانية بأخرى, 2) لا أحد متعذّر استبدال, غير أنّ أيضا 3) ومع ذلك [إش ون] قليلا متعذّر استبدال.

بعض يتيح طرق:

* لا أن يختار تكنولوجيا وأن يكون أبقيت هناك حيث أنّ المختلفة أحد جعل هو يمكن أن يجعل ال نفسه شيء أكثر ببساطة
* لا أن يختار تكنولوجيا وفقا ل ال "عمليّة طنين" مع الأسلوب
* لا أن يستعمل مطرقة أن يسحق ذبابة (مثال أن يأخذ [أركلتم] أن يدير قاعدة معطيات مع 4 مفاتيح)
* لا أن يستعمل كومة كاملة راقي [ألغس] حيث أنّ [رفلإكسيون] بسيطة يستطيع أحضرت حل بسيطة (ولذلك مفهومة و [مينتينبل] بسهولة)
* لا أن يستمرّ أن يقول "هو في المضاربة, واحدة صنع بما أنّ أنّ" إن واحدة يحقّق أنّ ال [دمند/لا] تحرّك [إكنوميك ستثأيشن] يتطوّر/
لا يتناقش * لا أن يقول في تقدم اجتماع "واحدة أنّ غير أنّ الاقتراح شيء خدعة" ربّما حيث أنّ هو "أنّ" يحلّ المشكلة
* لا أن يستعمل [بروجكت منجمنت] ثقيلة لفريق من 5 الناس
* أن ينسى فقط ماذا واحدة يريد أن يجعل, هو ماذا يكون تطلّبت ([إه] نعم, يتلقّى أنّ الهواء واضحة, غير أنّ في الأغلبية من المشاريع كبيرة, تدريجيّا مع وقت الذي يمرّ, واحدة ينسى أنّ.) للمستعملات ل أيّ نوىبنفسي…
* إن مستعملة لا يتضمّن/يفهم كلمة, عمل, [إتك…] هو أنّ نسخته سوفت كنت نقّحت. هو ليس مع ه أن يكيّف, غير أنّ مع معلومة. أن يساعد هو.
* ........